Waar slaapt de baby

Hoewel een baby in de baarmoeder het verschil tussen licht en donker kan waarnemen, kent hij nog geen dag- en nachtritme. Een pasgeboren baby is ongeveer 3 uur per dag echt wakker de rest van de tijd slaapt of dommelt hij. De periodes van wakker zijn gebeuren meestal met een interval van 3 tot 4 uur. Geleidelijk neemt de hoeveelheid slaap af. In de tweede maand na de geboorte begint er een patroon in wakker zijn en slapen te ontstaan, maar dat is nog veel korter dan ons 24 uurs ritme. Langzaam maar zeker worden de periodes van wakker zijn langer en na ongeveer 4 maanden heeft de baby zich aangepast aan ons 24 uurs ritme. Ritmische geluiden, zoals de hartslag van moeder of een duidelijk tikkende wekker lijken de activiteit te verminderen en de slaap te bevorderen.

Als je je baby wilt helpen het verschil tussen dag en nacht te leren is het belangrijk dat je zelf ook verschil maakt in dag en nacht. Dus als je baby overdag wakker is dan moet het licht zijn in de kamer, en als je hem overdag voedt dan praat en speel je erna met hem.
's Nachts voedt je zo donker mogelijk, praat je niet met de baby en leg je hem zonder spelen weer in bed.
Zo leert je baby het verschil in dag en nacht te herkennen
Natuurlijk zal het enige tijd duren voordat je baby snapt dat zijn vader en moeder 's nachts liever slapen.

In de geciviliseerde wereld is het gebruikelijk om een baby vanaf het begin in zijn eigen bedje te laten slapen. In de ‘onderontwikkelde’ landen is het de gewoonte dat de baby dag en nacht bij de moeder is. Het kind wordt in een draagzak overal mee naar toe genomen en slaap bij moeder in bed.

Als je erover nadenkt is het eigenlijk heel zielig dat wij een baby na de geboorte direct alleen laten.

Probeer je eens te verplaatsen in de belevingswereld van de baby: je was maanden lang gewend om veilig bij je moeder te zijn, omgeven door warm vruchtwater en beschermd van de ‘boze’ buitenwereld. Dan word je door een nauw en benauwd kanaal gedwongen en kom je in een koude omgeving waar veel herrie en licht is. Je kan niet zien wat er gebeurt (zie: wat ziet een pasgeboren baby) en je voelt je verloren. Waar je behoefte aan hebt is bescherming en de bekende geur van je moeder. Dan word je een poosje bij je moeder gelegd en voel je de veiligheid. Maar na verloop van tijd word je van haar gescheiden en lig je moederziel alleen in een veel te groot bed.
En hoewel het best lekker warm is, mis je de veilige geur en geluiden van je moeder.anders doen dan je . Wat kun je anders doen dan je onzekerheid te uiten door te gaan huilen …….

Er zijn al heel wat onderzoeken geweest die bewijzen dat kinderen die veel geknuffeld worden en zich geborgen voelen, opgroeien tot evenwichtige en zelfverzekerde persoonlijkheden die zich zelfstandig opstellen.
Bovendien zijn er aanwijzingen dat moeders die de baby veel bij zich hebben en hun natuurlijke (hormonale) behoefte om te knuffelen bevredigen, minder snel last hebben van post natale depressies.

Als een baby bij de ouders op de kamer slaapt huilt hij veel minder. Een baby heeft een ander slaappatroon dan kinderen of volwassenen. De baby slaapt een poosje en is dan weer even wakker. Als hij wakker wordt en zich veilig en beschermd voelt, dan ligt hij gewoon een poosje wakker te kijken en valt erna weer in slaap. Als hij wakker wordt en hij voelt zich alleen, dan zal de baby zich eenzaam en onzeker voelen en zet het op een huilen.
Als de baby dan met zijn bedje naast jullie bed staat is het makkelijk om hem te troosten, vaak is het even aaien over zijn bolletje voldoende om hem tot rust te krijgen. Blijft hij huilen dan kan je hem even uit zijn bedje halen en op je borst leggen, vaak valt hij dan snel weer in slaap.

Het is onzin om te denken dat je een baby verwent als je hem bij jullie laat slapen. Je kunt een baby niet verwennen of teveel liefde en aandacht geven. Natuurlijk wordt de baby stil als je hem bij je neemt, maar dat is geen teken dat hij bedacht heeft dat je hem wel op komt halen als hij huilt. Een baby kan deze link nog niet maken. Hij wordt gewoon stil omdat hij zich nu weer veilig voelt.

Langzaam maar zeker raakt de baby meer vertrouwd met de ‘buitenwereld’. Hierdoor zal hij het ook minder eng vinden om alleen te zijn. Bovendien zal hij overdag regelmatig alleen in bedje liggen. Hierdoor went hij ook aan het alleen zijn. Overdag zijn er allerlei geluiden in huis waardoor de baby het minder ‘eng’ vindt om alleen te zijn.

Je hoort dan ook regelmatig dat de baby overdag zo heerlijk slaapt in zijn eigen bedje, maar dat de nachten een ramp zijn. Dit wordt waarschijnlijk veroorzaakt door het feit dat het ’s nachts muisstil is in huis, de baby is geen stilte gewend, in de baarmoeder was er altijd geluid.

Een baby die veel geknuffeld wordt en zich veilig voelt huilt veel minder dan een baby die alleen gelaten wordt en waarvan men denkt dat het goed is om hem te laten huilen.
Het is echt onzin om te denken dat je de baby verwent.
Langzaam maar zeker raakt de baby zo vertrouwd met de ‘buitenwereld’, dat hij het geen probleem vindt om alleen te slapen.