Baby acne

Baby acne is acne die optreedt bij heel jonge kinderen, meestal tussen de drie maanden en twee jaar, maar de verschijnselen kunnen ook al bij de geboorte aanwezig zijn. Baby acne komt over het algemeen voor op de wangen, het voorhoofd en de kin omdat daar de meeste talgklieren zitten. Baby acne treedt vooral op bij jongetjes en is meestal niet ernstig. De aandoening heet ook acne neonatorum of 'pukkeltjes van de zesde week'. Ernstige baby acne betekent vaak een hogere kans op acne vulgaris op latere leeftijd.

Baby acne treedt op als gevolg van een verhoogde talgproductie, waarschijnlijk door een verhoogd gehalte aan androgenen, hormonen die door de bijnieren worden afgeven. Bij jongetjes in de leeftijd van zes tot twaalf maanden zijn bepaalde hormonen, die tevens een rol spelen bij het ontstaan van acne, in hogere concentraties aanwezig. Wanneer het gehalte van deze hormonen afneemt, geneest de acne. Dit gebeurt meestal omstreeks het eerste à tweede levensjaar.

Kenmerkend voor baby acne zijn witte mee-eters, ook wel gesloten comedonen genoemd, die ontstaan wanneer de minuscule openingen van de haarzakjes in de huid (poriën) verstopt raken door talgpropjes. Geïnfecteerde mee-eters zien eruit als kleine, duidelijk begrensde, rode bultjes. Bultjes vol etter worden puistjes genoemd. Bij baby’s bestaan de verschijnselen van acne echter meestal uit met vocht gevulde zakjes. Baby acne komt gewoonlijk alleen op het gezicht, de wangen en neus voor en geneest meestal vanzelf. Littekenvorming komt minder vaak voor dan bij tieners en jongvolwassenen met acne.

De diagnose wordt gesteld op basis van de typische uiterlijke verschijnselen van de aandoening. De diagnose wordt bevestigd door de bevindingen van het lichamelijk onderzoek . Soms wordt er een weefsel- of vloeistofmonster afgenomen om vast te stellen welke bacterie de infectie veroorzaakt. Dit is echter pas nodig als de verschijnselen niet snel op behandeling reageren. Daarnaast kunnen laboratoriumonderzoeken worden uitgevoerd om te bepalen of er hormonale afwijkingen zijn. Als baby acne zelfs na intensieve behandeling niet geneest, wordt gezocht naar de oorzaak van een verhoogd gehalte aan androgenen, zoals een bijniergezwel of andere bijnierafwijkingen.

De behandeling hangt af van de ernst van de verschijnselen. Meestal geneest baby acne vanzelf en is behandeling niet nodig. Bij lichte acne, die niet uit zichzelf geneest, kan een crème of lotion op de aangedane huid worden aangebracht. Als de aandoening matig ernstig is, wordt een combinatie van een plaatselijk aan te brengen middel en een middel in tabletvorm gegeven. De behandeling kan bestaan uit benzoylperoxide, een van vitamine A afgeleid middel of een antibioticum . Het is belangrijk dat het juiste antibioticum wordt voorgeschreven omdat bepaalde antibiotica, zoals tetracycline, niet aan kinderen mogen worden gegeven.

In de meeste gevallen geneest baby acne vanzelf en hebben de kinderen er op de leeftijd van vijf jaar geen last meer van. Acne in de babytijd verhoogt de kans op het ontstaan van acne in de tienertijd. De aandoening kan dan littekens achterlaten. Naast acne kunnen andere infecties de huid aantasten, waardoor de verschijnselen van zowel de acne als die betreffende huidinfecties verergeren.

Meer informatie over geneesmiddelen kunt u vinden in de Geneesmiddelenatlas .

Informatie van huidartsen
www.huidarts.com
www.huidziekten.nl

Cunliffe, W. J., Baron, S. E. and Coulson, I. H. (2001), "A clinical and therapeutic study of 29 patients with infantile acne", Br J Dermatol, vol. 145, no. 3, September, pp. 463-466.

Herane, M. I. and Ando, I. (2003), "Acne in infancy and acne genetics", Dermatology, vol. 206, no. 1, pp. 24-28.

Lucky, A. W. (1998), "A review of infantile and pediatric acne", Dermatology, vol. 196, no. 1, pp. 95-97.

Van Praag, M. C., Van Rooij, R. W., Folkers, E. et al. (1997), "Diagnosis and treatment of pustular disorders in the neonate", Pediatr Dermatol, vol. 14, no. 2, Mar-Apr, pp. 131-143.

Beers, M. H. and Berkow, R. (1999), The Merck Manual of Diagnosis and Therapy, 17th ed, Merck Research Laboratories, New Jersey. (Engels)

Behrman, R. E., Kliegman, R. M. and Jenson, H. B. (2004), Behrman: Nelson Textbook of Pediatrics, 17th ed. Saunders, Philadelphia. (Engels)

Kelly, A. P. (1996), Acne and Related Disorders, in: Sams, W. M. and Lynch, P. J. (eds) Principles and Practice of Dermatology, 2nd ed, Churchill Livingstone, London. (Engels)