Baby's eerste jaar: slaapproblemen

Vanaf de leeftijd van ongeveer 8-9 maanden heeft een baby door dat je komt als hij of zij huilt. Hij zal dit dan ook ‘met opzet’ doen. Rond deze periode kan ook verlatingsangst ontstaan, wat het huilgedrag nog eens versterkt.

Er zijn drie manieren waarop je het probleem kunt aanpakken, en je kunt de methode kiezen die het best bij je past. Wel is het belangrijk om je consequent te zijn en ervan uit te gaan dat dit niet in een paar dagen is op te lossen. Het is erg belangrijk om je te realiseren dat niets sterker prikkelt tot de instandhouding van gedrag dan onregelmatige beloning (vergelijk: een hond die zo nu en dan iets krijgt tijdens het eten, zal altijd bij de tafel blijven zitten). 

Manier 1: het stappenplan
Een stappenplan begint met het beschrijven van de situatie zoals die nu is. Wat doe je allemaal voordat je kind in slaap valt? Vervolgens schrijf je op wat voor jou de ideale situatie is. (Ideaal is: hij slaapt door) Daarna vul je het 'verschil' op met kleine stapjes, bijv.: hij wordt om 3.00 uur wakker en huilt tot ik bij hem blijf of hem in bed neem. 

Tussenliggende stappen kunnen zijn:

1. het bedje bij de ouders op de kamer, als hij huilt krijgt hij een knuffel en gaat weer terug in zijn bed
2. als hij huilt praat je tegen hem vanuit je eigen bed, haalt hem er niet uit.
3. bedje naar eigen kamer, 1 ouder slaapt ernaast op een matras
4. ouders slapen op eigen kamer en gaan even naar haar toe als hij huilt                                                                                                                   

Manier 2: de kiekeboe-methode
Verlatingsangst kun je verminderen door overdag kiekeboe-spelletjes te spelen. Je kind leert met deze methode dat je even weg kunt zijn maar altijd weer terugkomt. Anders dan bij het stappenplan reageer je bij deze methode vanaf het begin hetzelfde op je kind. Dat betekent dat wat je kind ook doet, jouw gedrag hetzelfde blijft: als hij ’s nachts huilt ga je erheen (wel kijken (ruiken) of hij b.v. niet heeft gepoept, natuurlijk), je geeft hem een aai en zegt vriendelijk dat hij moet gaan slapen en je gaat weg. Na een tijdje (zelf bepalen, bijv. 3 of 5 minuten) ga je opnieuw en doe je hetzelfde. Dit herhaal je tot hij slaapt. In het begin zal hij heftig tekeer gaan, hij zoekt jouw grens op, maar als je volhoudt, zal het na een aantal nachten effect hebben.

Manier 3: laten huilen
Je gaat in eerste instantie even kijken of alles in orde is: niet te koud of warm, geen vieze luier, als alles goed is laat je hem vervolgens huilen tot hij in slaap valt (hier moet je tegen kunnen). Na een paar nachten zal hij doorslapen.

In het algemeen is het zo dat alle baby’s een hekel hebben aan een stille donkere kamer. Zorg voor een klein lampje en wat geluid. Sommige baby’s reageren goed op een zgn. ‘baby-ei’ dat continu het geluid van de zee geeft. Voordelen zijn dat je dit kan meenemen bijv. op vakantie en het daar dan naar thuis klinkt en het bovendien een onderdeel wordt van het slaapritueel.
Sommige ouders gebruiken een zacht spelend radiootje met een ‘praatzender’, een klassieke CD op ‘repeat’-stand of maken zelfs een bandje van het geluid van de stofzuiger.