Kaposi-sarcoom

Het Kaposi-sarcoom is een vorm van huidkanker waarbij kankercellen worden aangetroffen in de onderhuidse weefsels en/of de slijmvliezen van de mond, neus en anus. Het sarcoom ontstaat uit verschillende typen cellen uit de tussenlagen van de huid.
Als gevolg hiervan ontstaan op deze plekken rode of paarse vlekken. Het Kaposi-sarcoom kan zich uitbreiden naar andere organen in het lichaam, zoals longen, lymfeklieren, lever en darmen.

Tot het begin van de jaren tachtig was het Kaposi-sarcoom zeldzaam. Het kwam vooral voor bij oudere mannen, bij patiënten die orgaantransplantaties hadden ondergaan en bij Afrikaanse mannen.
Toen in de jaren tachtig de aids-epidemie opkwam, kwamen artsen in Afrika steeds meer gevallen van het Kaposi-sarcoom tegen, vooral bij homoseksuele mannen met aids. Er zijn aanwijzingen dat deze vorm van kanker verband houdt met het humaan herpesvirus type 8. Dit virus is seksueel overdraagbaar, zodat het Kaposi-sarcoom onder deze groep patiënten zich ook sneller kan verspreiden.

Er zijn drie vormen van het Kaposi-sarcoom:

• Het klassieke Kaposi-sarcoom komt meestal voor bij oudere mannen van Joodse, Italiaanse of mediterrane afkomst. Dit type Kaposi-sarcoom groeit zeer langzaam.
• Een vorm van het Kaposi-sarcoom dat voorkomt bij mensen die geneesmiddelen innemen om de werking van hun afweersysteem te onderdrukken (immunosuppressanten).
• Het type sarcoom dat voorkomt bij 15 tot 30 procent van de aids-patiënten. Deze vorm wordt epidemisch Kaposi-sarcoom genoemd. Deze vorm van het Kaposi-sarcoom heeft meestal een sneller verloop dan bijvoorbeeld het klassieke Kaposi-sarcoom. Ook aantasting van de inwendige organen treedt bij deze vorm sneller op.

De symptomen van het Kaposi-sarcoom zijn gewoonlijk uitsluitend paars-rode vlekken of tumoren op de huid. Soms zijn vlekken in de mond waar te nemen.

Als zich verschijnselen van het Kaposi-sarcoom (zoals hierboven genoemd) voordoen, zal de arts de huid en de lymfeklieren zorgvuldig onderzoeken. Lymfeklieren zijn kleine boonvormige structuren die in het gehele lichaam voorkomen. Ze zorgen voor de productie en opslag van cellen die infecties bestrijden.
Om na te gaan of de patiënt ook andere ziekten heeft, kunnen ook andere onderzoeken noodzakelijk zijn. Dit kunnen bloedonderzoeken zijn, een biopsie van huid of slijmvliezen, een röntgenfoto van de borst en een echografie of een CT-scan (om vast te stellen in hoeverre er sprake is van uitzaaiingen). Een endoscopie of bronchoscopie kan noodzakelijk zijn om de inwendige organen te onderzoeken of daarvan een biopsie te nemen.

Bij het bestrijden van het Kaposi-sarcoom zijn verschillende behandelingen mogelijk. Welke het meest geschikt is, hangt af van een aantal factoren zoals de plaatsen waar de kankercellen zich bevinden, welke organen zijn aangetast, de snelheid waarmee de ziekte voortschrijdt en de behandelingen die al eerder zijn geprobeerd.
Mogelijke behandelwijzen zijn:

• operatief verwijderen van het Kaposi-sarcoom
• chemotherapie om de kankercellen te doden
• bestraling waarbij gebruik wordt gemaakt van hoge doses röntgenstraling of andere stralen met hoge energie om de kankercellen te doden en de tumoren te verkleinen.

Deze laatste behandelmethode wordt het meest toegepast. De kans op herstel is afhankelijk van het type Kaposi-sarcoom, de leeftijd en de algehele gezondheidstoestand van de patiënt. Wanneer de patiënt aids heeft, is de kans op genezing aanzienlijk kleiner.

Het komt regelmatig voor dat het Kaposi-sarcoom terugkeert. Daarom moeten patiënten na de behandeling regelmatig onder controle blijven.

Het epidemische Kaposi-sarcoom kan worden voorkomen door de verspreiding van het HIV-virus dat aids veroorzaakt, tegen te gaan. Veilig vrijen is erg belangrijk, vooral voor mensen met wisselende contacten.

Kaposi sarcoma [20/08/02]. http://www.cancer.gov/cancer_information/cancer_type/aids_related_malignancies/

[Online) Kaposi (20/08/02) http://www.natip.org/kaposi.html

http://www.nlm.nih.gov/medlineplus/ency/article/000661.htm