Lijmoor

Het oor bestaat uit het buitenoor, het middenoor en het binnenoor. Het buitenoor wordt gevormd door de oorschelp en de gehoorgang. Het buitenoor en middenoor worden van elkaar gescheiden door het trommelvlies. Achter het trommelvlies ligt het middenoor. Het middenoor bevat de gehoorbeentjes en is normaal gezien gevuld met lucht. Tussen het middenoor en de neus-keelholte loopt de buis van Eustachius, deze voert vocht uit het middenoor af. Het binnenoor bevat het evenwichtsorgaan en is daarnaast verantwoordelijk voor het doorgeven van signalen aan de gehoorzenuw in de hersenen. Bij een lijmoor zit er vocht (slijm) in het middenoor. Het vocht zit als het ware opgesloten achter het trommelvlies. Zowel bij kinderen als bij volwassenen komt het voor. Het vocht in het middenoor achter het trommelvlies lijkt op lijm, vandaar de term ‘lijmoor’. Een lijmoor is geen oorontsteking. De medische term voor een lijmoor is otitis media serosa of otitis media effusie.

Tijdens een verkoudheid maakt het slijmvlies in het middenoor vocht aan. Door de buis van Eustachius wordt dit vocht afgevoerd. Wanneer deze buis wordt afgesloten, is dit niet meer mogelijk en blijft het vocht in het middenoor achter. Dit is een lijmoor. Infecties in mond en keel spelen een rol bij het ontstaan, zoals een oorontsteking, verstopte neus of vergrote neusamandelen. Ook aan erfelijke factoren wordt gedacht. Daarnaast kunnen irriterende stoffen als sigarettenrook een negatief effect hebben op het functioneren van de buis van Eustachius.
Door de vochtophoping in het middenoor kunnen het trommelvlies en de drie gehoorbeentjes niet goed vibreren. Hierdoor kunnen de geluidstrillingen minder goed worden overgedragen naar het binnenoor.

Een lijmoor komt bij kinderen vaak voor. Vaak zijn er geen duidelijke klachten. Het gehoor kan verminderd zijn of sterk wisselen. Soms is er een vol gevoel in het oor. Een kind met een lijmoor kan zich druk of prikkelbaar gaan gedragen. Er zijn geen acute verschijnselen zoals pijn of koorts. Een verhoogd risico op een lijmoor hebben kinderen die vaak last hebben van infecties met hoesten en verkoudheden of regelmatig in aanraking komen met zieke kinderen (thuis of op de kinderopvang).
Een lijmoor gaat meestal binnen drie tot zes maanden vanzelf over. Bij veel kinderen komt het nog wel eens terug. Zelfs als er langdurig vocht in het middenoor zit, geeft dat geen blijvende beschadiging aan het gehoororgaan.

Een lijmoor wordt over het algemeen pas ontdekt bij een gehoortest (op het consultatiebureau) of bij het zoeken naar een oorzaak van de gedragsverandering.
De diagnose wordt gesteld na het zorgvuldige beoordelen van de verschijnselen en een ooronderzoek met behulp van een otoscoop, waarmee het trommelvlies kan worden bekeken.

Er bestaan geen medicijnen waarvan een slijmoor overgaat. In principe is het verstandig om af te wachten. Als er na drie maanden nog steeds sprake is van een lijmoor kunt het beste een afspraak maken bij de huisarts. Wanneer er vaak een lijmoor optreedt met bijbehorende verschijnselen kan de arts besluiten trommelvliesbuisjes te plaatsen. Dit houdt in dat een gaatje in het trommelvlies wordt gemaakt, waarin een klein buisje wordt geplaatst om het vocht uit het middenoor te laten afvloeien. Dit versnelt het herstelproces. De buisjes worden na zes maanden vanzelf uitgestoten, waarna het trommelvlies zich spontaan sluit.
Een andere mogelijkheid bij vaak optreden van een lijmoor is het verwijderen van de neusamandelen.

Voor een kind dat door een lijmoor slecht hoort, is een rustige omgeving heel belangrijk. Het kind kan bijvoorbeeld veel last hebben van de radio of de televisie. Een kind begrijpt beter wat gezegd wordt als het u aankijkt. Spreek duidelijk en niet te snel. Voorlezen in een rustige omgeving is voor een slechthorend kind beter te verstaan. Bespreek het gehoorprobleem van het kind eventueel op de crèche of school.

nhg.artsennet.nl
Informatie van het Nederlands Huisartsen Genootschap

www.netdoctor.co.uk
(Engels) Informatie van Net Doctor (USA)

www.nlm.nih.gov
(Engels) Informatie van de National Library of Medicine (USA)