Tijgeren

Het varieert per kind, maar ergens tussen de 4 en 12 maanden zal je kindje gaan kruipen.
Meestal begint het met het zogenaamde tijgeren, een manier van voortbewegen waarbij de buik niet van de grond komt, en je kindje met behulp van z’n armen door de kamer schuift.
Op zich is dit erg vermoeiend, zeker als je tapijt op de vloer hebt.
Bij kinderen die opgroeien in een huis met een gladde vloer (bijvoorbeeld parket of tegels), zeker als er daarbij nog vloerverwarming is, zie je nog wel eens dat het bij tijgeren blijft, het kindje gaat niet kruipen, maar via tijgeren naar lopen.
De meeste kinderen echter gaan kruipen, op handen en voeten met de buik van de grond.
In het begin zal je zien dat je kindje heen en weer wiegt met de billen in de lucht.
Ook zijn er kinderen die in eerste instantie alleen achteruit gaan, en niet vooruit.
Maar uiteindelijk gaan ze bijna allemaal, in een razend tempo door het hele huis.

Als je kind zich eenmaal door het huis kan bewegen, kan het ineens overal komen, en alles onderzoeken.
Het is te klein om jouw “nee” te begrijpen, dus jij moet continu zorgen dat de omgeving veilig is.
Het is dan ook belangrijk dat je ruim voor de tijd dat je kind kan gaan kruipen je huis “kindveilig” maakt.
Kijk rond door de ogen van je kind, en op zijn hoogte, en stel je voor dat je kind, als het eenmaal kruipt, zich na een tijdje ook gaat optrekken

Tips:
Beveilig stopcontacten met speciale beschermplaatjes.
Werk electriciteits-, telefoon-, en andere kabels weg.
Let op giftige planten, cactussen etc.
Verwijder dingen die je kindje kan omtrekken en over zich heen krijgen: bijvoorbeeld een plant op een krukje, een kastje, een aquarium.
Zorg ervoor dat je kindje kastjes niet kan openen en z’n vingertjes niet klem kunnen komen in een lade.
Scharen, naaigerei etc.niet binnen “grijpbereik” van je kindje.
Zorg ervoor dat er geen kleine voorwerpen op de grond liggen, die je kind in z’n mond kan stoppen.
Alle schoonmaakmiddelen in een bovenkastje, zelfs met een vergrendelde of afgesloten benedenkast kan het gebeuren dat je even iets pakt, het kastje niet direct op slot doet, en je kind er iets uitpakt.
Traphekjes onder aan de trap, en ook bovenaan, als je kind boven rond kan kruipen.
Een traphekje in de deuropening van de keuken -en eventuele andere vertrekken in het huis waar het gevaarlijk is voor je kind - is een praktische oplossing:

zo houd je contact, de deur hoeft niet dicht, maar je kind kan niet de keuken in.
Kijk rond en beoordeel alles waar je kindje zich aan kan optrekken, en verwijder –tijdelijk -kleine tafeltjes, kastjes en andere meubels die daarbij om kunnen vallen.
Deuren kan je aan de scharnierkant beveiligen tegen “vingers tussen de deur”.
Let erop dat je kindje z’n handen niet kan branden aan een hete kachel.

Laat je kind nooit alleen met huisdieren, al ken je je hond of kat nog zo goed.
Een kruipend kind is voor veel honden – die vaak toch al jaloers zijn- een signaal dat het kind laag staat in de groepsorde en kan er toe leiden dat de hond je kind bijt.
Een poes die door je kindje dat op onderzoek uit is bij de staart wordt gegrepen, zal zich zeker verweren door te krabben en/of te bijten.
Hetzelfde geldt voor veel honden.

Babyspeciaalzaken, doe-het-zelf-winkels en bouwhallen hebben vaak een schap met allerlei beveiligingen voor je huis, zoals ladestoppen, deurvergrendelaars, traphekjes, stopcontactbeschermers et cetera.
Het bekijken van al deze producten brengt je vast op ideeën om je huis kindveilig te maken.

Als een kind eenmaal kruipt, wordt het voor de meeste ouders een tweede natuur: gevaren zien, en kijken ze ineens met andere ogen als ze op bezoek zijn in de huizen van vrienden, buren en familie.
Als deze geen of grote kinderen hebben, blijken er ineens overal gevaren te schuilen waar ze zich nooit bewust van zijn geweest.