Gewone, ongecompliceerde struma met diffuse zwelling treedt vaak op tijdens bepaalde levensfasen zoals de puberteit en zwangerschap. De schildklier is gezwollen maar de werking ervan is niet verstoord.
Struma komt ook voor in gebieden waar de voeding minder jodium bevat (endemische struma). Dit zijn meestal berggebieden zoals de Rocky Mountains, de Alpen, de Andes en de Himalaya. Ook in bepaalde streken van het Verenigd Koninkrijk komt struma als gevolg van een jodiumtekort voor. Vroeger waren er in het oosten van Nederland veel mensen met endemische struma, maar sinds de invoering van jozo-zout vrijwel niet meer.
Er zijn aanwijzingen dat ook een overmaat aan calcium struma kan veroorzaken. Dit is waargenomen in streken met kalk- en krijtrotsen, zoals het Penninisch gebergte in Engeland en Zuid-Ierland.
Een andere vorm van struma is toxische struma. Hierbij geeft de gezwollen klier te veel schildklierhormonen af, wat bij de patiënt leidt tot verschijnselen die lijken op die van
hyperthyrodie.
Struma komt ook voor bij de ziekte van Hashimoto, een auto-immuunziekte, waarbij het lichaam afweerstoffen maakt tegen de eigen schildklier.
Kanker van de schildklier is zeldzaam, maar struma kan hiervan een symptoom zijn.